Wilbert
Wilbert Razing stopt per 1 april als fysiotherapeut in Hatert. Hij gaat met pensioen. Veertig jaar lang werkte hij met veel plezier in onze wijk. Op de valreep een gesprek met Wilbert die opgroeide in Hatert, over zijn leven, werk en zijn jeugd.
Op tafel ligt een oud fotoboek.
Wilbert: “Ik heb dit opgezocht voor ons gesprek. Ik wist dat er foto’s in stonden van de Ronde van Hatert. Die werd vroeger gereden op het oude circusterrein, waar later kerstbomen werden ingezameld. Iedereen mocht meedoen. Wij jongens vonden het stoer om een racefiets-stuur op onze eigen fiets te zetten.” Zie foto op de volgende pagina.
Opgegroeid in Hatert
Wilbert woonde vanaf zijn achtste in Hatert. “Er waren toen zeven scholen, waaronder een aparte jongens- en meisjesschool. We deden altijd mee aan het schoolvoetbaltoernooi. Zelf speelde ik in het eerste elftal van SV Hatert (zie ook foto rechts), later stapte ik even over naar een andere club. Uiteindelijk kwam ik terug bij Hatert en speelde daar nog een tijd in het tweede elftal. Mijn laatste jaren als voetballer was ik actief bij SV Blauw Wit. Rond mijn 35e ben ik gestopt.” Hij vindt het jammer dat SV Hatert verdwijnt. “De verhuizing naar de Vossendijk heeft de club geen goed gedaan. Het voelde daar minder veilig. Dat is echt zonde van zo’n mooie club.”
Wilbert na De Ronde van Hatert
Het team van SV Hatert (Wilbert bovenste rij, 5e man van links met de bos krullen)
Wilbert laat nog een bijzonder briefje zien van Jan van Pelt. Het briefje is een reactie van Jan op de sollicatie van Wilbert.
Door Haptotherapie voelen mensen zich vrijer
Ik spreek Wilbert in zijn praktijk, Fysiotherapie Hatert, over zijn werk en over de keuze voor het inzetten van Haptotherapie. “Veel patiënten kwamen na een tijd weer terug met klachten. Dat zette me aan het denken. Wat zat er achter die klachten? Tijdens de zwangerschap van onze tweede zoon, Luuk, volgden mijn vrouw Marijke en ik Haptonomische zwangerschapsbegeleiding. Dat vond ik zo interessant dat ik me erin ben gaan verdiepen. Haptonomie gaat over wat er gebeurt tussen mensen. ‘Hapto’ betekent in het Latijn: voelen, aanraken. Als baby kun je heel goed voelen, maar naarmate je ouder wordt, ga je meer denken. Het is belangrijk om daar een goede balans in te vinden. Sommige mensen vinden haptonomie zweverig, maar ik zie en ervaar juist hoe concreet het is. Mensen die Haptotherapie volgen, voelen zich daarna vrijer. Ze begrijpen en voelen beter hoe ze in het leven staan.”
Samenwerken in de wijk
Wilbert heeft altijd prettig samengewerkt met bewoners en met andere organisaties in Hatert: “Als je iemand doorverwijst, wil je zeker weten dat diegene goed terechtkomt. Daarom is het belangrijk om elkaar te kennen.” Tien jaar geleden hielp Wilbert mee met een initiatief tegen eenzaamheid. “Ik zag tijdens huisbezoeken dat veel ouderen zich alleen voelden. Onderzoek van de GGD bevestigde dat. Daarom richtten we samen met bewoners en organisaties de Ontmoetgroep Hatert op. De groep komt nog steeds elke woensdagochtend samen, daar ben ik echt trots op. Vrijwilligers en onze topkok Sebastiaan zorgen voor een fijne ochtend.”
[Van de redactie: binnenkort komt De Ontmoetgroep ook ‘op het bankje’. Nu nog een grote bank vinden.]
Wilbert gaat verder: “Ik vind het heel bijzonder om in die veertig jaar de verschillende generaties te hebben leren kennen in de wijk. Er kwam een jonge vrouw met haar baby langs met de vraag of ik haar baby wilde onderzoeken. Ik stelde haar voor om naar de kinderfysio te gaan, maar ze stond erop dat ik het deed. Ze was als kind namelijk zelf bij mij geweest.”
Sportief en gezinsleven
Wilbert blijft graag in beweging. Hij heeft net een cursus roeien afgerond bij de Spiegelwaal. Daarnaast speelt hij tennis en padel, loopt hij hard en doet hij mee aan de Vierdaagse. Ook fietst hij graag. “Het liefst sport ik elke dag. En als dat niet lukt, dan ga ik wel de tuin in. Ik heb pas nog de alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee geschaatst.” Hij is getrouwd met Marijke, die ook haptotherapeut is. Samen hebben ze twee volwassen zonen, Tim en Luuk, en kleinkinderen.
Pensioen
Vanaf 1 april is Wilbert met pensioen. “Of ik plannen heb? Niet echt. Eerst wat klussen thuis in Beuningen. Verder zie ik het wel. Ik blijf in ieder geval af en toe in Hatert koffiedrinken.”
Hij heeft een warm gevoel bij de wijk. “Hatert is divers en de mensen zijn lekker direct. Ik hoop dat er aandacht blijft voor saamhorigheid, tussen bewoners én tussen bewoners en professionals. Dat gun ik Hatert.”
