Of hij nog wijkbewoners kende voor ‘Op het bankje met’? Zo kwam ik met Rien in contact. We zijn beiden al langere tijd verbonden aan de wijkkrant. Dit artikel bestaat al acht jaar en Rien is al drie jaar voorzitter van de redactie. Het wordt dus tijd om zijn verhaal te delen!
Rien (75) woont al dertig jaar in Hatert, aan de Bronckhorstdreef. Oorspronkelijk zouden daar negen exclusieve villa’s gebouwd worden, maar dat plan ging niet door. De negen kavels werden daarna omgezet naar de huidige 22 kavels. Voor Rien is het een heerlijke plek om te wonen.
Redactie wijkkrant
Rien leest altijd met plezier de wijkkrant. Na zijn pensioen besloot hij actief te gaan helpen in de redactie. In die beginperiode veranderde er veel. Mensen stopten en er kwamen nieuwe gezichten bij. Nu is de groep weer stabiel en werkt iedereen met plezier aan de krant.
Rien: “Lidy zorgt voor foto’s en teksten. Zij verhuist volgend jaar en dat is jammer voor ons. Jos is onze webmaster en zet de krant online, in meerdere talen. Erik is onze secretaris en verzamelt alle kopij. Daarna stuurt hij het naar de vormgever. Die vormgever, dat is Erwin. We zijn heel blij met hoe de krant eruitziet. Rachel schrijft iedere keer leuke stukjes en sinds kort is ook Sonja onderdeel van ons team. Zij kent de wijk op haar duimpje.
Al met al: een mooi team dus! En niet te vergeten: drie dames bezorgen vrijwillig alle kranten in de wijk. Dat zijn wel 5.200 brievenbussen!
In de vorige editie introduceerden we de ‘nee-nee-nee-sticker’. We merkten dat de losse exemplaren bij de Jumbo en de bibliotheek snel verdwenen. Daarom brengen we nu bij iedereen een exemplaar rond. Wil je hem echt niet ontvangen? Dan kun je de ‘nee-nee-nee-sticker’ aanvragen.”
Selectie teksten voor de krant
Rien: “We vergaderen om de twee maanden. We kijken dan of een bericht leuk en interessant is voor de inwoners van Hatert. Gaat het over een plek buiten de wijk? Dan slaan we het meestal over. Maar over bijvoorbeeld een nieuwe speelplek in Hatert schrijven we natuurlijk graag.”
Loopbaan
Rien ging na de HBS voor een carrière bij politie of leger, net als zijn vader, die politieman was. Hij merkte dat hij op die plekken moeite had met de mate van autoriteit. Het paste niet goed bij hem. Hij vond later zijn plek in het verzekeringsvak. Dat paste hem wél.
Hij werkte als inspecteur bij RVS en verhuisde vanwege zijn werk meerdere keren: eerst naar Doetinchem en later naar Nijmegen.
Schaken doet Rien graag en hij geeft hierin les.
Met de voltallige redactie
Al 52 jaar samen met Ans
Ans is de liefde van zijn leven. Ze zijn al 52 jaar samen. Ze kregen twee dochters: Kim (48) en Annemiek (46). En twee kleinkinderen, Guus en Fien. Voor Rien was het liefde op het eerste gezicht, maar voor Ans niet. Rien heeft wel vijf jaar moeten wachten op verkering met Ans.
Toen Ans, enigszins gedwongen door haar moeder, naar dezelfde
toneelvereniging moest als waar Rien al zat, ontdekte ze dat hij eigenlijk best leuk was. Zijn wachten werd beloond. En opa zijn? Rien: “Ik vind het geweldig. Opa zijn is nog leuker dan ik dacht!”
Schaken
Rien heeft een grote passie: schaken. Hij speelt zelf én geeft les. Zijn kleinzoon leerde al op zijn zevende schaken van opa. Ook geeft hij les aan kinderen uit groep 7 en 8 uit Heumen en Cuijk. De kinderen vinden het vaak zo leuk dat zij aan het einde van de les nog niet willen stoppen.
Trots op Hatert
Rien zegt het vaker: hij vindt Hatert echt een leuke wijk om in te wonen. Rien: “Er is veel ruimte, veel groen, veel diversiteit. Waarom zou je het hier niet leuk vinden?”
Hij vindt het jammer dat het imago nog steeds niet goed is. Hij nodigt mensen die de wijk niet goed kennen graag uit om eens te komen kijken.
Rien: “We mogen de trots op de wijk best vaker laten zien. Wat ik hoop, is dat we nog meer uit onze eigen bubbel stappen en elkaar vaker ontmoeten. Bijvoorbeeld meer contact tussen mensen met een Turkse achtergrond en mensen zonder Turkse achtergrond. Het ontstaat niet vanzelf, maar ik geloof dat het kan.”
